อ่านหนังสือ และ บทความจากหนังสือหลายเล่มทั้งภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ ที่บรรยายถึงศิลปะของการใช้ชีวิต อดแอบคิดเงียบๆ พลิกหน้ากระดาษเหลือง ขุ่นๆ ไปมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า คิดถึงการเดินทาง-ในชีวิต-ในใจ-ของตัวเองเราก็ไม่ต่างจากผู้คน-อื่นๆ- ร่วมโลก- บางวันอารมณ์ขุ่น บูดเน่า เศร้าใจ บางวันปริ่มเปรม ปรีดา บางวันสานฝันได้สมใจ อะไรๆกลายเป็นเรื่องสนุกไปหมด บางวันหดหู่ เหงาเศร้า บางวันเห็นชัดๆ- เห็นในใจว่าจุดหมายในชีวิตคือการมีสำนึก รับ รู้ ตื่นพร้อมกับเวลา-นาทีนี้ แต่ละวันต่างกันไป ไม่ง่ายเสมอ ไม่ยากเกินกำลัง
ทั้งหมดคือศิลปะการชั่งตวง วัดใจ ดูทิศทาง-ลม ฟ้า น้ำ ดิน ดูจังหวะที่หัวใจจะเลือกเดินต่อ ไม่อาจล่วงรู้ได้ทั้งหมด
ศิลปะของการใช้ชีวิตคือการสนองตอบต่ออารมณ์ พูดง่ายๆ คือ สนองตอบต่อการเปลี่ยนแปลง-เส้นทางข้างหน้าอาจไม่ชัด ไม่มีใครสามารถกำหนดทุกจุดหมายได้ แต่อย่างน้อย ศิลปะของการต่อชีวิตคือรู้รับ จับนำ ตามหัวใจ เผชิญหน้ากับทุกย่างก้าวด้วยความปรีดา ขอบคุณ
ไปได้ ไปให้เหมาะ ให้เข้าใจ เป็น เห็น ถูก ผิด เดินทางต่อไป-ไม่มีใครว่ากัน
