โชคในสงคราม

สองมือหยาบเหี่ยว กระด้าง เพราะลมหนาวไล่ความสด-ไกลจากตัว แอบมองหนังมือแห้งๆ ของตัวเอง
ลูบผ่านตัวอักษรภาษาที่มีหน้าตา สวยประหลาด บนกระดาษสีขาวซีดๆ เราอ่านต้นฉบับไม่ออก เพราะเป็นภาษาในทวีบแอฟริกา แต่เข้าใจข้อความในจดหมายฉบับแปลภาษาอังกฤษว่า "ขอบคุณ---มากๆที่ช่วยให้ความสนับสนุนตลอดมา หลังจากที่เข้าอบรมกับโครงการหนึ่งปี ตอนนี้มีงานทำ มีเงินซื้ออาหารให้ลูกทั้งเก้าคน มีอาชีพ สุขภาพดีขึ้น มีความหวังในชีวิต-มากขึ้น อยากบอกว่า ขอขอบคุณจากใจจริง----ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง---"

มีจดหมายนับพันฉบับที่มีข้อความลักษณะคล้ายๆกัน เขียนจากผู้หญิงที่มาจากหลายๆประเทศที่กำลังมีสงคราม ประเทศที่การข่มขืนคืออาวุธทางสงครามที่ฝ่ายตรงข้ามใช้เป็นกำลังข่มขู่ ผู้หญิงที่อ่านเขียนแทบไม่ได้ ผู้หญิงที่วิ่งหนีเสียงระเบิด สงครามนำความหายนะมาสู่ร่างกาย และจิตวิญญาณ เสียงของสงครามดังมากจนไม่อาจคาดเดาได้ว่าระเบิดลูกต่อไปจะพรากลูกน้อยไปจากตนเอง หรือไม่

จดหมายดังกล่าวเป็นจดหมายขอบคุณที่ผู้หญิงที่เป็นเหยื่อของสงครามเขียนขอบคุณผู้มีอุปการะ ที่ส่งเงินให้ในแต่ละเดือน เพื่อเริ่ม สร้าง ชีวิตใหม่

สงครามนำมาซึ่งโศกนาฏกรรมแห่งชีวิต คนที่ไม่เคยได้ยินเสียงปืน เสียงระเบิด ไม่อาจล่วงรู้ความหนัก หน่วง ความปวดเจ็บ รวดร้าวใจของผลกระทบที่เกิดขึ้น ผู้หญิงที่เป็นเหยื่อของสงคราม เหยื่อของกาม-ถูกข่มขืน--มากกว่าหนึ่งครั้ง--ตัวตนและความภูมิใจในชีวิต แยก แตก สลายเป็นล้านๆเสี่ยง

ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ในการรักษาใจ ถนอมร่างกาย ให้กลับมาดังเดิม

สงครามอาจไม่จบลงง่ายๆ --ไม่มีผู้หญิงคนใดนิยมสงคราม --เมื่อไม่อาจหยุดเสียงระเบิดได้
เหยื่อสงคราม -ผู้หญิง-ต้องหาทาง-หาโชค-หางาน สร้างอาชีพ ชีวิตไม่อาจหยุดนิ่ง ต้องหาโชค
ชีวิตไม่อาจ ทนดูความหิวโหยมาพรากลมหายใจไปจากร่างอันผอม แคระ
ชีวิตที่ถูกทารุณ คืออดีตที่ต้องเดินผ่านไป ต้องทิ้งความสิ้นหวัง ความโศกเศร้า
ชีวิตที่การดิ้นรนหาอาหารมาใส่ท้องในแต่ละวัน คือภาระกิจที่ยิ่งใหญ่ มีอาหาร มีกำลัง
ชีวิตที่มีกำลัง จะเริ่มหาฝัน หาความหวัง

โชคจากสงคราม คือโชคใหม่ในชีวิต ไม่ว่าความเจ็บปวดจะลึกแค่ไหน
ผู้หญิงที่เป็นเหยื่อ--ของสงคราม--ต้องกระโดดผ่านไปให้ได้ ไปให้ไกลๆ
ไกลกว่าเสียงระเบิด ไปหาโชค-ใหม่--ในชีวิต